كسى است كه ايمانش جز با فقر سامان نمىيابد ؛ و اگر توانگرش سازم ، همين او را به فساد مىكشانَد " . 10326 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت : " اى محمّد ! پروردگارت بر تو درود مىفرستد و مىفرمايد : " همانا از بندگان من ، كسى است كه ايمانش جز با توانگرى سامان نمىيابد و اگر فقيرش سازم ، كافر مىگردد ؛ و نيز از بندگان من ، كسى است كه ايمانش جز با فقر سامان نمىيابد و اگر توانگرش سازم ، كافر مىگردد " " . 10327 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل فرموده است : " . . . هر آينه از بندگان مؤمن من ، كسانى هستند كه كار دينشان برايشان به سامان نمىآيد ، جز به اين كه در فقر و تنگ‌دستى و بيمارى به سر برند . پس ايشان را به فقر و تنگ‌دستى و بيمارى مبتلا مىكنم تا بدين سان ، كار دينشان برايشان سامان يابد ؛ و من آگاه‌ترم كه كار دين بندگان مؤمنم ، به چه چيزْ سامان مىيابد " . 10328 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل فرموده است : " اگر از بنده مؤمن خويش حيا نمىورزيدم ، برايش [ حتّى ] زيرجامه‌اى نمىنهادم كه خود را با آن بپوشاند ؛ و چون [ بخواهم ] ايمانش را كمال بخشم ، به كم‌توانى و اندكىِ روزى مبتلايش مىسازم . اگر بىتابى كند ، ديگر بار مبتلايش مىسازم و اگر شكيبايى پيشه كند ، با او بر فرشتگان مباهات مىورزم " . 10329 . امام باقر عليه السلام : آن گاه كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله به معراج برده شد ، گفت : پروردگارا ! مؤمن ، نزد تو چه حالى دارد ؟ فرمود : " . . . از بندگان مؤمن من ، كسى است كه جز توانگرى ، به صلاح او نيست و اگر او را به حالى جز آن بدارم ، تباه مىگردد ؛ و از بندگان مؤمن من ، كسى است كه جز فقر ، به صلاح او نيست و اگر او را به حالى جز آن بدارم ، تباه مىشود " .